Strona Główna BIP Strona Główna
PODSTAWY PRAWNE
 
O sprawach tu przedstawionych dowiesz się więcej w pokoju nr 407
Telefon: 261 263 577

  1. Przepisy prawne regulujące świadczenia na rzecz obrony.
  2. Co to są świadczenia osobiste?
  3. Co to są świadczenia rzeczowe?
  4. Świadczenia w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.
  5. Jaki ryczałt przysługuje posiadaczom nieruchomości i rzeczy ruchomych za ich wykorzystnie?
  6. Co obejmuje sprawozdawczość PM-1 i kogo dotyczy?


1. PRZEPISY PRAWNE REGULUJĄCE ŚWIADCZENIA NA RZECZ OBRONY


  • Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 2016 poz. 1534);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie świadczeń osobistych i rzeczowych na rzecz obrony w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny (Dz.U. 2004 nr 203 poz. 2081);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń osobistych i rzeczowych na rzecz obrony w razie ogłoszenia mobilizacji w czasie wojny (Dz.U. 2007 nr 158 poz. 1109);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju. (Dz.U. 2004 nr 181 poz. 1872);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju (Dz.U. 2007 nr 175 poz. 1224);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 października 2004 r. w sprawie świadczeń osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju (Dz.U. 2004 nr 229 poz. 2307);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 maja 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju (Dz.U. 2008 nr 98 poz. 636);
  • Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie ewidencji wojskowej świadczeń na rzecz obrony (Dz.U. 2004 nr 148 poz. 1556);
  • Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ewidencji wojskowej świadczeń na rzecz obrony (Dz.U. 2006 nr 247 poz. 1809).

2. ŚWIADCZENIA OSOBISTE

      Obowiązek świadczeń osobistych polega na wykonaniu różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz przygotowania obrony Państwa oraz zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków.

     Obowiązek świadczeń osobistych może obejmować również obowiązek użycia posiadanych narzędzi prostych,
a w stosunku do osób wykonujących świadczenia polegające na doręczaniu dokumentów powołania do czynnej służby wojskowej oraz wezwań do wykonania świadczeń, zwanych “kurierami” – także posiadanych środków transportowych.

     a) CZAS WYKONANIA ŚWIADCZEŃ OSOBISTYCH nie może przekraczać jednorazowo:
  • 12 godzin;
  • 48 godzin, w stosunku do kurierów oraz osób dostarczających i obsługujących przedmioty świadczeń rzeczowych.
     Do czasu wykonywania świadczeń osobistych, o których mowa, wlicza się:
  • czas dojazdu do miejsca wykonywania świadczenia osobistego i powrotu do miejsca pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące, nie więcej jednak niż łącznie dwie godziny;
  • czas przeznaczony na wypoczynek, nie więcej jednak niż osiem godzin, jeżeli świadczenie jest wykonywane dłużej niż dwanaście godzin.

     b) OBOWIĄZKOWI ŚWIADCZEŃ OSOBISTYCH NIE PODLEGAJĄ:

  • żołnierze pełniący czynną służbę wojskową oraz osoby którym doręczono kartę powołania do tej służby;
  • poborowi odbywający służbę w OC lub służbę zastępczą;
  • osoby wybrane do Sejmu i Senatu RP lub organów samorządu terytorialnego na czas trwania kadencji;
  • osoby zaliczane do I lub II grupy inwalidów;
  • funkcjonariusze Policji, UOP, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej oraz pracownicy Służby Ochrony Kolei, straży przemysłowej i straży pocztowej, sędziowie i prokuratorzy;
  • kobiety w ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego oraz osoby sprawujące opiekę nad dziećmi do lat ośmiu;
  • osoby sprawujące opiekę nad dziećmi od lat ośmiu do szesnastu lub osobami wspólnie zamieszkałymi, zaliczonymi do I grupy inwalidów albo obłożnie chorymi, jeżeli opieki tej nie można powierzyć innym osobom;
  • osoby zatrudnione na stanowiskach kierowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz na stanowiskach w opiece społecznej i placówkach opiekuńczo-wychowawczych.

3. ŚWIADCZENIA RZECZOWE W CZASIE POKOJU:

     W myśl art. 208 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony – na urzędy i instytucje państwowe oraz przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, a także osoby fizyczne może być nałożony obowiązek świadczeń rzeczowych.

     Polega on na oddaniu do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych na cele przygotowania obrony Państwa. W myśl ust 2 tego artykułu “ Świadczenia rzeczowe mogą być wykonywane na rzecz Sił Zbrojnych, jednostek organizacyjnych obrony cywilnej oraz państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania dla potrzeb obrony Państwa, a także zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków.

a) CZAS WYKONANIA ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH nie może przekraczać jednorazowo w przypadku pobrania przedmiotu świadczenia:

  • w celu sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej Sił Zbrojnych - 48 godzin;
  • w związku z ćwiczeniami wojskowymi lub ćwiczeniami w jednostkach przewidzianych do   militaryzacji – 7 dni;
  • w związku z ćwiczeniami w OC lub ćwiczeniami praktycznymi w zakresie powszechnej samoobrony - 24 godzin.

b) PRZEDMIOTEM ŚWIADCZEŃ RZECZOWYCH NIE MOGĄ BYĆ:

  pomieszczenia, środki transportowe, maszyny i inny sprzęt znajdujące się w posiadaniu:
  • jednostek organizacyjnych służących bezpośrednio działalności Sejmu i Senatu R P, Kancelarii Prezydenta R P, Kancelarii Prezesa R M, ministerstw i urzędów wojewódzkich oraz NBP i banków, a także Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych i Mennicy Państwowej;
  • jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa UOP;
  • przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych oraz innych przedstawicielstw i instytucji zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów na mocy ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, jak również członków tych przedstawicielstw, urzędów i instytucji oraz członków ich rodzin, a także innych osób zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów, jeżeli nie posiadają obywatelstwa polskiego;
biblioteki, muzea, archiwa i zabytki uznane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za pomniki historii oraz dobra kulturalne, o których mowa w art. 218 ustawy, oraz obiekty wpisane na „listę dziedzictwa światowego” na podstawie Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętej w Paryżu dnia 16 listopada 1972 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 32, poz. 190 i 191);

zbiory naukowe i artystyczne mające charakter publiczny;

świątynie, domy modlitwy oraz pomieszczenia kościołów i innych związków wyznaniowych mających osobowość prawną, wraz ze znajdującymi się w nich przedmiotami przeznaczonymi do wykonywania kultu religijnego;

przedmioty wyłączone spod egzekucji stosownie do przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1090, Nr 141, poz. 1178, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1672 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718), z wyjątkiem narzędzi prostych oraz środków transportowych;

parki narodowe i rezerwaty przyrody;

przedszkola, domy dziecka, zakłady opiekuńczo-wychowawcze, szkoły specjalne i internaty tych szkół, specjalne ośrodki wychowawcze i szkolnowychowawcze oraz poradnie psychologiczno-pedagogiczne;

urządzenia i sieci telekomunikacyjne:

  • ujęte w planach działania operatorów publicznych na wypadek sytuacji szczególnych zagrożeń, sporządzonych w trybie określonym w art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz. 852, z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i 1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz.1652), przewidziane do użycia na potrzeby jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 2;
  • niezbędne do wykonania decyzji nałożonych na operatorów telekomunikacyjnych przez ministra właściwego do spraw łączności w trybie określonym w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne;

pojazdy samochodowe niedopuszczone do ruchu po drogach publicznych oraz używane wyłącznie do przewozu wewnątrz zakładu, po przedstawieniu przez posiadacza odpowiednich dokumentów.

 Nałożenie obowiązku świadczenia rzeczowego może nastąpić najwyżej 3 razy w roku, z tym, że w związku z ćwiczeniami i w wymiarze 7 dni - tylko 1 raz.
Decyzję o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych podejmuje wójt lub burmistrz (prezydent miasta) na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień lub właściwego organu obrony cywilnej.
Decyzję, o której mowa doręcza się posiadaczowi nieruchomości lub rzeczy ruchomej oraz wnioskodawcy na piśmie wraz z uzasadnieniem.
Od decyzji tej przysługuje posiadaczowi nieruchomości lub rzeczy ruchomej oraz wnioskodawcy odwołanie do wojewody, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.


4. ŚWIADCZENIA W RAZIE OGŁOSZENIA MOBILIZACJI I W CZASIE WOJNY

     W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny osoby podlegające obowiązkowi świadczeń osobistych i rzeczowych mogą być w każdym czasie powołane do wykonania w ramach tego obowiązku różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz Sił Zbrojnych, OC lub państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania dla potrzeb obrony Państwa (ciąży na nich obowiązek natychmiastowego wykonania świadczeń w wypadku zaistnienia takiej sytuacji). Nidoręczenie wezwania nie zwalnia osoby lub posiadacza od natychmiastowego wykonania świadczenia, zgodnie z decyzją którą otrzymał.

















































 
   


 

Czas wykonania świadczeń osobistych
nie może przekraczać jednorazowo - 7 dni.


Przedmioty świadczeń rzeczowych podlegają zwrotowi
po ustaniu potrzeb ich używania.